لوکا گوادانینو

لوکا گوادانینو متولد 10 اوت 1971 کارگردان و تهیه کننده ایتالیایی است. ویژگی‌های فیلم‌های او پیچیدگی عاطفی، اروتیسم و ​​جلوه‌های بصری فاخرشان است. او جوایز متعددی از جمله شیر نقره‌ای را در کنار نامزدی جایزه آکادمی و سه جایزه بفتا دریافت کرده است. گوادانینو که در پالرمو به دنیا آمد، بخشی از دوران کودکی خود را در اتیوپی گذراند. با این حال، خانواده برای فرار از جنگ داخلی اتیوپی به ایتالیا بازگشتند. گوادانینو کار خود را با کارگردانی فیلم های کوتاه و مستند آغاز کرد. او اولین فیلم بلند خود را با قهرمانان (1999) انجام داد، که اولین همکاری بسیاری از او با بازیگر تیلدا سوینتون بود. پیگیری او، ملیسا پی (2005)، موفقیت تجاری در ایتالیا بود، اما با استقبال متفاوت منتقدان مواجه شد. گوادانینو با سه گانه آرزوی خود، که شامل فیلم‌های «من عشق هستم» (2009)، «یک غرق بزرگتر» (2015) و «مرا به نامت صدا کن» (2017) تحسین بیشتری به دست آورد. دومی او را به رسمیت شناخت. Suspiria (2018)، بازسازی فیلم 1977، اولین تلاش گوادانینو در ژانر ترسناک بود. این یک شکست باکس آفیس بود و منتقدان را دو قطبی کرد. پروژه‌های زیر گوادانینو عبارت بودند از: «ما همانی هستیم که هستیم» (2020)، یک مینی سریال برای HBO، فیلم ترسناک عاشقانه «استخوان‌ها و همه» (2022)، فیلم ورزشی عاشقانه چالش‌کنندگان (2024)، و دوره‌ای درام رمانتیک «کوئیر» (2024). گوادانینو چندین مستند را کارگردانی کرد، از جمله برتولوچی در مورد برتولوچی (2013) و سالواتوره: کفاش رویاها (2020). به غیر از فیلمسازی، او در دنیای مد نیز فعالیت داشته و برای برندهایی مانند Fendi و Salvatore Ferragamo تبلیغاتی را کارگردانی کرده است. در سال 2012، گوادانینو شرکت تولید فرنیسی فیلم را تأسیس کرد. او همچنین «بلوسکون: داستان سیسیلی» (2014)، «شکارچیان ترافل» (2020)، «سالواتوره: کفش‌ساز رویاها» (2020)، «تعطیلات» و «انیا» (2023) را تولید کرد.